NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel)

Sinds ik kamp met vermoeidheidsklachten, ervaar ik ook veel cognitieve problemen. Cognitief betekent alles wat te maken heeft met de werking van je hersenen, zoals je geheugen, informatieverwerking en concentratie.

Zo heb ik tijdens een gesprek langer de tijd nodig om te verwerken wat er wordt gezegd en dan moet ik nog een antwoord vinden. In een 1 op 1 gesprek is dit wel te doen maar zodra er meerdere personen aanwezig zijn dan merk ik al gauw dat ik niet meer meekom in een gesprek. Dit is soms heel frustrerend. Ik voel me dan weleens dom of sloom overkomen, terwijl ik dit echt niet ben. Ook prikkelverwerking is anders. Een goed voorbeeld is als ik een supermarkt binnenkom en alles op me af komt, ik krijg dan als het ware kortsluiting in mijn hoofd omdat het teveel is om te verwerken. Ik ga dan ook nooit meer zonder lijstje naar de supermarkt anders kom ik met niks thuis 😉 en ik probeer drukke plekken zoveel mogelijk te vermijden. De gevoeligheid voor met name geluiden neemt toe. Als ik erg moe ben, kan zelfs het geluid van de tv al teveel zijn. Het ‘gewoon’ nadenken en op woorden komen gaat ook trager, of ik ga haperend praten wanneer mijn hoofd nog niet zo ver is maar mijn stem wel. Wanneer ik maar iets van stress of druk ervaar dan krijg ik ook kortsluiting in mijn hersenen. Bekijk het maar zeggen ze dan 😉 Bovenstaande dingen zijn erger wanneer de vermoeidheid ook erger is, en andersom. Maar ik ervaar de beperkingen dagelijks.

Mijn klachten zijn het gevolg van mijn auto-immuunziekte en CVS. Ze komen veel overeen met een aantal symptomen van NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel). De naam zegt het al, hersenletsel als gevolg van een ongeluk, een hersentumor of bepaalde ziekten.

De problemen die het meest voorkomen bij NAH zijn:
: Moeilijk of zelf niet kunnen lopen.
: Onduidelijk praten , verward.
: Problemen met kracht en controle over de handen.
: Hoofdpijn.
: Vermoeidheid.
: Overgevoelig voor geluid.
: Overgevoelig voor licht.
: Overgevoelig voor geluiden.
: Slaapproblemen.
: Concentratie problemen.
: Vertraagd denkvermogen.
: Geheugenproblemen.
: Planning en organisatie problemen.
: Prikkelbaar, opstandig, kort van woord.
: Stemmingswisselingen.
: Impulsief (iets zeggen of doen zonder na te denken).
: Onzeker en angstig.
: Depressief of juist over enthousiast.
: Wil soms meer doen dan zijn gezondheid aankan.
: Druk in gedrag of juist terughoudend.
: Verminderd, gehoor, zicht, smaak, reuk.
: Minderwaardigheids gevoel
: Hemianopsie ofwel halfzijdige blindheid.
: Sexuele gevoelens kunnen verminderen.

Bron: nah-algemeen.nl

psychology-544405_1280.png

Een persoonlijke ervaring met NAH

Ilana is een jonge vrouw met NAH. Op haar twintigste kreeg zij dit ten gevolge van een ongeluk. Zij schrijft hierover op haar eigen website: www.ikbenilana.nl. In onderstaande blog legt zij het begrip NAH heel mooi uit. Ik mag het van haar met jullie delen.

De juiste weg

8 oktober 2017/Ilana/Blog NAH

Wat is hersenletsel nou? Waarom ben je altijd moe? Twee vragen die ik vaak krijg. Vandaar dat ik hier een poging ga doen tot een uitleg geven over het begrip NAH.

Een kaart

Je kan de hersenen zien als een kaart. Overal lopen wegen. Je hebt grote wegen, zoals snelwegen, maar ook kleine zijweggetjes en fietspaden. Soms, hier in Nederland -fietsland-, loopt er naast een fietspad in de bocht zelfs nog een zandspoor. Omdat wij Nederlanders te lui zijn om dat kleine stukje om te fietsen. En zo zien de hersenen er ook uit: vol met weggetjes.
 

File’s en omwegen

Nou wil ik je vragen je eens proberen voor te stellen dat bij iemand met NAH de snelweg kapot is. Dit betekent dat je nog wel van A naar B kunt komen, maar dat je een keuze moet gaan maken tussen de volgende opties:

1. Je kiest er voor om in de file te gaan staan. Hierdoor wordt het druk en gaat alles langzamer, maar met een hoop geduld zal je uiteindelijk toch op je bestemming komen.

2. Je kiest voor een omweg. Het duurt misschien wat langer en je krijgt veel onnodige plekken te zien, maar ook op deze manier zal je uiteindelijk op punt B terechtkomen.

En dan is er nog optie 3. Je maakt een nieuwe weg. Je zult wat hobbels en kuilen tegenkomen. Misschien kost het je zelfs bloed, zweet en tranen, maar ook hierbij zal je uiteindelijk terechtkomen waar je wilt.

Als jij met je gezonde stel hersenen binnen een uurtje van punt A naar B rijdt, kost het je waarschijnlijk weinig energie. Het verkeer zat mee, een lekker muziekje op en gaan met die banaan, zoals we dat hier zeggen.
 

Vermoeid

Maar, stel je eens voor, dat je over dat kleine stukje uren hebt gedaan. Constant langzamer of sneller moet rijden, vervelende mensen die je afsnijden. Daarnaast moet je de kaart erbij pakken, uitzoeken waar je zit en je vrouw –die erg haar best doet- heeft niet eens door dat ze de kaart op de kop houdt. Je raakt geïrriteerd, je rijdt nog eens drie keer verkeerd en je maakt eigenlijk het liefst een rechtsomkeert. Het idee dat als je straks eindelijk op je bestemming komt en je neefjes van drie, vijf en zes de hele tijd om je heen gaan lopen gillen maakt het er ook niet beter op.

En dat lieve mensen is voor ons -leden van het NAH-clubje- dagelijkse kost. Soms is je bestemming met geen mogelijkheid te bereiken, soms heb je niks te zeggen over welke omweg je neemt. Maar meestal kunnen de kleinste dingen al voelen als die reis. Het uit bed stappen en aankleden is een file. Een simpel gesprek kan drie gillende neefjes zijn. En ja, je houdt veel van je neefjes, dus soms heb je het er allemaal voor over. Maar niet elke dag en niet élk moment.

girl-1280690_1280.jpg

Nu is het niet mijn bedoeling om zielig over te komen, maar ik vind het wel belangrijk om meer bekendheid te geven aan de veelheid aan klachten die kunnen voorkomen bij chronische vermoeidheid, het is veel meer dan alleen maar moe zijn. Omdat het van de buitenkant niet zichtbaar is kunnen mensen al gauw hun eigen conclusies trekken. Bijvoorbeeld denken dat iemand niet geïnteresseerd is wanneer hij zich wat afzijdig houdt of niet zo slim is als hij niet zo snel kan reageren. Ik vond het erg spannend om deze blog te publiceren omdat ik me hier kwetsbaar heb opgesteld, maar ik hoop dat het meer bekendheid en begrip oplevert voor mensen met een hersenaandoening, in welke vorm dan ook.